امام زمان در کلام حضرت علی (ع)

علقمه بن قیس می گوید: امیرالمومنین (ع) بر منبر کوفه خطبه لولوه ی خود را برای ما خواند و در آخر آن فرمود : من به زودی از این سرا کوچ خواهم کرد. آنگاه مردی به نام عامر بن کثیر از جا برخاست و گفت : یا امیرالمومنین !پیشوایان کفر و خلفای باطل را برای ما بیان کردی. ما را از پیشوایان حق و راست گویان بعد از خودت با خبر کن.

حضرت فرمود : آری این عهدی است که رسول خدا (ص) نموده است با من که این امر را امامان دوازده گانه مالک و عهده دار شوند.نه نفر آنها از فرزندان حسین باشند.

پیامبر فرمود : هنگامی که من به آسمان عروج کردم ، به ساق عرش نظر نمودم در آن نوشته بود لا اله الا الله محمد رسول الله ، او را به علی تایید و به علی یاری کردم و دوازده نور را مشاهده کردم.

گفتم : پروردگارا ! این انوار کیان اند؟ ندا شد ای محمد! این انوار امامان از ذریه تو باشند.

علی (ع) می گوید گفتم یا رسول الله ! نام آنان را برایم ذکر نمی کنی ؟

فرمود : آری تو امام و جانشین بعد از من باشی . دینم را ادا کنی و وعده های مرا تحقق بخشی و بعد از تو دو فرزندت حسن و حسین و بعد از حسین فرزندش علی زین العابدین و بعد از او فرزندش محمد که باقر خوانده شود و بعد از محمد فرزندش جعفر که صادق خوانده شود و بعد از جعفر فرزندش که کاظم خوانده شود و بعد ار موسی فرزندش علی که رضا خوانده شود و بعد از علی فرزندش محمد که زکی خوانده شود و بعد از محمد فرزندش علی که نقی خوانده شود و بعد از علی فرزندش حسن که امین خوانده شود و قائم از اولاد حسین هم نام من و شبیه ترین مردم به من که زمین را پر از عدل و داد کند همانگونه که پر از جور و ظلم شده باشد.